Biografía

Camilo José Cela Trulock naceu na localidade galega de Iria Flavia en Padrón, provincia de A Coruña, o 11 de maio de 1916. En 1942 arranca a súa carreira literaria coa publicación da súa primeira novela La familia de Pascual Duarte, á que seguiron trece novelas máis ata Madera de boj (1999). Salienta, tras La familia de Pascual Duarte, La colmena, editada en 1951 en Bos Aires polos seus problemas coa censura.

En 1989 concedéuselle o Premio Nobel de Literatura, “pola súa prosa rica e intensa, que, con refreada compaixón, configura unha visión provocadora do desamparo do ser humano”. Dous anos antes recibira o Premio Príncipe de Asturias das Letras, e seis anos despois concedéuselle o máximo galardón das Letras Españolas: o Premio Cervantes.

CJC cultivou todos os xéneros literarios ata chegar a un total de 120 títulos publicados en vida: 14 novelas, oito novelas curtas, cinco libros de poesía, 17 libros de viaxes, 20 libros de artigo, 26 relatos curtos, tres libros de teatro, un romance de Cego, cinco adaptacións, dúas de entrevistas, 13 de temas variados, unha de lexicografía, tres dicionarios e dous libros de memorias: La rosa (memorias da infancia) e Memorias, comprensións e vontades (memorias da xuventude). Tamén foi xornalista, ensaísta, editor de revistas literarias, conferenciante, pintor, actor e un longo etcétera.

En 1956 fundou e dirixiu a revista de creación literaria desde Mallorca Papeles de Son Armadans – revista fundamental para comprender a literatura española de posguerra, que permaneceu activa ata 1979, acadando 276 números nos seus 23 anos de vida.

En 1957, patrocinado por Vicente Aleixandre, Gregorio Marañón e Joaquín Calvo-Sotelo, entrou na Real Academia Española, institución onde ocupou a cátedra Q. O seu discurso de entrada, La obra literaria del pintor Solana, respondeuno o propio Gregorio Marañón.

En 1977 S. M. o rei Juan Carlos I nomeouno senador nos primeiros tribunais xerais da transición democrática, participando na redacción do texto da Constitución.

Recibiu 25 doctorados Honoris Causa de 16 países diferentes dos 4 continentes e viu como a súa obra foi publicada e traducida a máis de 40 idiomas. De feito, a familia de Pascual Duarte é considerada por moitos como a novela española máis editada e traducida tras El Quijote.

Faleceu en madrid o 17 de xaneiro de 2002 aos 85 anos. O seu legado consérvase na fundación que leva o seu nome en iria flavia